2014
average life
Ik ben ooit begonnen als vormingswerker/jongerenwerker (sociaal werk), in loondienst, bij een fantastische vzw waar ik ooit mijn stage heb gedaan.
10 jaar lang ben ik daar 'blijven plakken', want het werk op zich gaf me veel voldoening en de collega's, dat waren er echt uit de duizend.
Ik was eigenlijk best tevreden met mijn average life en haalde dus oprecht ook energie uit wat ik deed.
Maar het ik merkte meer en meer dat we zowel qua tijd als qua geld op harde limieten botsten. (die driehoek, remember?)
Een mens wil ZO veel doen in zijn leven, en we hadden er ons al bij neergelegd dat 'je het niet allemaal tegelijk kan hebben'.
Fulltime werken en op het eind van de maand dat klein beetje spaargeld terug naar de zichtrekening overschrijven om de boodschappen te doen, dat was de enige realiteit die wij kenden.
Want jaaaa willen willen willen ,
je moet nu eenmaal hard werken voor je geld hé,
als je ooit een huis wil kopen jongske,
en rusten dat doen we wel als we dood zijn. 💀
Voor alles een tijd en een plaats, niet te veel in één keer verwachten,
niet alles tegelijk, genieten kan je nog genoeg als je op pensioen bent.
Eerst een huis kopen, voor je kinders, voor later.
(ga voor jezelf zeker eens na in wiens stem je dit net gelezen hebt 😉 )
Dus we 'kwakkelden' lekker verder zoals het ons geleerd werd.
